Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Lloc: Sala Apolo / Data: 18.06.2018. Fotògraf: © Aitor Rodero. Aquestes fotografies tenen drets de copyright. NO POTS descarregar-les ni fer-les servir sense el meu permís. Si vols adquirir-les y fer ús d'elles contacta amb mi en aquest e-mail: [email protected]. These pictures have copyright. You CAN’T download or use them without my permission. If you want to buy and use them contact me on the email: [email protected].

Ronnie Spector & The Ronettes: Un muro irrecuperable

La nostalgia por algo amado y que no retornará puede hacerte ver las cosas de manera demasiado positiva, obscurece la realidad, pese a todo rejuvenece.

PUBLICITAT

A pesar de seguir manteniendo el apellido, a Ronnie Spector no se le puede mentar ni un segundo el nombre de su ex marido. Phil Spector, uno de los más grandes productores en la historia de la música popular (creador del deslumbrante y avasallador Muro de sonido), ese genio dañino que estuvo a punto de arruinar la vida de nuestra valiente protagonista. Un problema parecido al sufrido por Tina Turner con el también prodigioso guitarrista e impresentable Ike Turner. Las dos se sobrepusieron a las sinvergonzonerías de sus parejas y se labraron una carrera digna, alejada de ese par de ególatras zumbados. Nunca grabaron nada parecido, en cuanto a calidad musical sin ellos al lado, pero sus vidas adquirieron un color bastante más cristalino. Ronnie no ha podido competir con la esplendorosa Tina, pero con empeño consiguió ganarse el respeto de figuras consagradas como John Lennon, Joey Ramone o Bruce Springsteen. A los 74 años mantiene esa ansia de aplausos que la llevó a ser artista y sentir orgasmos al pisar un escenario (según sus propias palabras). No sabemos si tal circunstancia se hizo realidad en las tablas de la Sala Apolo, aunque la cara de henchida satisfacción mostrada al finalizar la velada, dio muestras de que en su primera visita a Barcelona gozó de lo lindo. El público agradeció con sonoros aplausos una sonrisa nada fingida.

Minutos antes de la apertura de puertas del local, los corrillos departían sobre si el nivel de la banda acompañante y el estado vocal de la neoyorquina Veronica Yvette Bennett, alias Ronnie Spector, estarían a la altura. Al minuto del comienzo, la primera duda había quedado disipada: pese al refuerzo de la sección de metales, Los Fillos, (oscurecida por una mala amplificación) los cuatro elementos restantes no estuvieron a la altura. Mejoraron en entidad conforme avanzaba el concierto, pero ni eso fue suficiente. Tocar música con cincuenta años de antigüedad no debería hacerse como si el tiempo no hubiera pasado. Aquello sonaba viejuno, apolillado, sin fuerza, erosionado. Los primeros soliloquios del teclista recordaron más a una orquestina de fiesta mayor que a una banda de rhythm & blues. Les recomiendo visitar a la Barcelona Big Blues Band del gigante Ivan Kovacevic o los A Contra Blues de Jonathan Herrero cualquier domingo en el Jamboree Jazz, notarán la diferencia. Ronnie Spector en cambio no defraudó. Su voz acusó algún temblor motivado por el paso del tiempo, sin embargo, mantuvo el tipo luciéndose especialmente en How can you mend a broken heart de The Bee Gees o arriesgando con You can’t put your arms around a memory de Johnny Thunders, ahí se apuntó un enorme tanto. No estuvo muy fina en Back to black, homenaje a su admirada Amy Winehouse, defendiendo con un nivel aceptable el repertorio más clásico. Baby I love you, Do I love You, Walking in the rain o Be my baby, son himnos inmarcesibles, creaciones para tararearlas, aunque no sean interpretadas en las mejores condiciones. Las dos Ronettes acompañantes permanecieron en un discreto segundo plano sin provocar algarabía ninguna, esos coros candorosos, marca de la casa, quedaron evaporizados. Acaso en la maravillosa So young, o trasformadas en The Raelettes entonando un pomposo What I’d say (ilustrado con hermosas fotos de su etapa más florida), remontaron algo el nivel, discreto en la mayor parte del tiempo. Y de aquel sonido inventado por Harvey Philip Spector, ni rastro, por supuesto, si bien, eso ya lo sabíamos de antemano.

Los corrillos aparecieron de nuevo al final de la noche: “mejor de lo esperado”, opinaban unos; “ella se conserva estupendamente”, afirmaban otros; “ha sido bonito verla por primera vez”, una opinión generalizada.

La nostalgia por algo amado y que no retornará puede hacerte ver las cosas de manera demasiado positiva, obscurece la realidad, pese a todo rejuvenece. Una hora y media es suficiente para henchir ese corazón entristecido. Contemplar su melena (postiza o no) valió la pena.

‘They say our love is a teenage affection, but no one knows my heart direction’ (So young – The Ronettes, 1964)

Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes
Ronnie Spector & The Ronettes / Caprichos de Apolo / Sala Apolo / Aitor Rodero / Qualsevol Nit / 18.06.2018.
Ronnie Spector & The Ronettes

Autores de este artículo

Picture of Aitor Rodero

Aitor Rodero

Antes era actor, me subía a un escenario, actuaba y, de vez en cuando, me hacían fotos. Un día decidí bajarme, coger una cámara, girar 180º y convertirme en la persona que fotografiaba a los que estaban encima del escenario.

PUBLICITAT

Continguts relacionats

Juan Perro - Teatre Coliseum (Festival Mas i Mas) | © Aitor Rodero para Qualsevol Nit

Juan Perro: El viaje continúa

Juan Perro nos llevó en su último concierto en Barcelona – dentro del festival San Miguel Mas i Mas – a otro mundo a través de un mágico viaje.

Concierto de Echo & The Bunnymen en Barcelona. Foto © Miguel López Mallach

Echo & The Bunnymen: Luna eterna

Echo & The Bunnymen están de vuelta con ‘Celebrating 40 years of magical songs’. Cuatro de los conciertos del tour recalarán en nuestro país. Qualsevol Nit asistió al de la sala Razzmatazz del Poble Nou barcelonés.

George Thorogood & The Destroyers. Foto © Marina Tomàs

George Thorogood & The Destroyers: R.O.C.K.

George Thorogood es, a sus 72 años, leyenda viva del blues-rock. El festival Guitar BCN acogió uno de los conciertos de la gira ‘Good to be bad: 45 years of rock’. Un volcán inextinguible en el Apolo barcelonés.

LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño

LEM Festival 2025: Siempre cautivando

Asistimos a una de las performances más esperadas del festival LEM. Tres conciertos en el Centre Artesà Tradicionarius de Gràcia para inaugurar la edición de otoño.

Carlos Ares. Foto © Òscar García.

Carlos Ares y Júlia Colom: Conectar

El Let’s Festival ofreció en La Salamandra un doble concierto con Júlia Colom, que sorprendió con su intensidad emocional, y Carlos Ares, que conectó con el público presentando su debut ‘Peregrino’ en un ambiente íntimo y cercano.

Club de Nit

De la feina a casa i de casa a la feina… ha de haver-hi alguna cosa més. Ser del club et dona accés a:

Subscriu-te!

T’està agradant el que veus? Forma part de la comunitat musical de Barcelona