Joan as Police Woman. Foto © Aitor Rodero
Joan as a Police Womna / Place: Razzmatazz 3 / Date: 16.06.2019. Fotògraf: © Aitor Rodero. These pictures have copyright. You CAN’T download or use them without my permission. If you want to buy and use them contact me on the email: [email protected].

Joan as Police Woman: A corazón abierto

Joan Wasser, más concocida como Joan as Police Woman, defendió a piano y guitarra el material de su recién publicado disco 'Joanthology', un repaso a sus 15 años de trayectoria musical.

PUBLICITAT

Odio la sinceridad bruta a menos que se use para reivindicar una injusticia. Por eso he decidido empezar admitiendo que, muy a nuestro pesar, pocos conocemos los impecables trabajos de Joan Wasser. Casi treinta años en el panorama colaborando con personajes míticos como Jeff Buckley y grupos tan maravillosos como Antony and the Johnsons, pero nosotros a ciegas. Por esta misma razón, al descubrir Joan as Police Woman a mis suficientes veintisiete años de edad, no he podido evitar sentirme un poco mal. Un poco mal por no haberla encontrado antes en alguna de mis expediciones internautas. También un poco mal porque soy solo una de las miles de personas que podrían estar disfrutando de su súper mezcla de géneros, instrumentos y técnicas. Por este dato tan real como feo no me sorprende que este domingo, 16 de junio, Wasser ocupase la pequeña —o personalSala 3 en Razzmatazz. Una corta audiencia y un setting de guitarra y piano para enseñarnos sus canciones adaptadas a algo más acústico es lo que nos espera.

Joan entró haciendo una simple reverencia, se sentó al piano y, tras unos momentos de silencio, nos cantó su trágica historia con Tell me. Antes de Forever and a year hizo una pausa para resaltar lo molesta que era la puerta de entrada y decirnos que, si no se arreglaba, intentaría incorporarla en cada una de las canciones. También nos contó, mientras afinaba la guitarra, que We don’t own it es un tema dedicado al difunto Elliott Smith, y cuánto de inspirador era verle tocar ante un público, lo escuchasen o no.

Joan se mostró emocionada en todo momento por el amor que recibía del corto público de la 3. Nos ofreció una actuación a corazón abierto. Nos agradeció la asistencia y, sobre todo, a quienes la “acosaron” por redes para que volviese a la Ciudad Condal. Nos contó las historias que hay detrás de sus temas y nos animó a hacer de coristas en varias de ellas, incluida la cover de Prince, Kiss. La gente del público interactuó con ella, y ella respondió con su personalidad graciosa, inteligente e irónica. Para el bis, decidió romper un poco su setlist y complacer a una asistente que no paraba de cantar To be loved. También nombró a cada una de las personas que trabajaron en Razz ese día. Es decir, Joan Wasser se presentó ante nosotros tal y como es.

Es una pena que con tal presencia y capacidad, Wesser no esté llenando espacios como otras mujeres de su misma talla lo hacen. Tiene las bases para ser una referencia, pero sea porque empezó tarde, por su mánager o porque nosotros no sabemos prestar atención, esto no ha pasado. ¿Cómo serían sus giras si hubiera triunfado a otros niveles? ¿Será consciente de lo buena que es? Y por cierto, ¿cuántas otras artistas nos hemos perdido en la historia por alguna de estas razones? Mierda. Nunca lo sabremos. Tú ve a escuchar Joan as a Police Woman a ver si la cazas en su próximo paso por la Península.

Joan as Police Woman. Foto © Aitor Rodero
Joan as Police Woman | © Aitor Rodero
Joan as Police Woman. Foto © Aitor Rodero
Joan as Police Woman | © Aitor Rodero
Joan as Police Woman. Foto © Aitor Rodero
Joan as Police Woman | © Aitor Rodero
Joan as Police Woman. Foto © Aitor Rodero
Joan as Police Woman | © Aitor Rodero

Autores de este artículo

Picture of Aitor Rodero

Aitor Rodero

Antes era actor, me subía a un escenario, actuaba y, de vez en cuando, me hacían fotos. Un día decidí bajarme, coger una cámara, girar 180º y convertirme en la persona que fotografiaba a los que estaban encima del escenario.

PUBLICITAT

Continguts relacionats

Los Tigres del Norte © Óscar Garcia DESTACADA

Los Tigres del Norte: Del barro al cielo

Éxito sin paliativos de Los Tigres del Norte a su paso por el Auditori Fòrum CCIB, tras una década larga sin pisar Barcelona. Con todo vendido, un auténtico tour de force para estos veteranos, movidos por el deseo de complacer a su audiencia.

The Black Lips. Foto © Aitor Rodero

Black Lips: Clásico, pero no tópico

Los estadounidenses Black Lips presentaron su último disco de estudio ‘Sing in a world that’s falling apart’ (Fire Records, 2020), ante una Sala 2 de Apolo hambrienta de rock and roll.

Yo La Tengo. Apolo. Foto © Marina Tomàs

Yo La Tengo: Oda a lo alternativo

La formación estadounidense presenta su flamante ‘This stupid world’ (Matador Records, 2023) ante una Sala Apolo llena y totalmente entregada.

Scowl. Foto © Aitor Rodero

Scowl: Més enllà del hardcore

La banda californiana Scowl tornava a Barcelona, un cop més de la mà de Primavera Tours, per presentar ‘Are We All Angels’ (Dead Oceans/Popstock!, 2025), un gir sonor que es va demostrar tan arriscat com encertat.

Club de Nit

De la feina a casa i de casa a la feina… ha de haver-hi alguna cosa més. Ser del club et dona accés a:

Subscriu-te!

T’està agradant el que veus? Forma part de la comunitat musical de Barcelona