LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño

LEM Festival 2025: Siempre cautivando

Asistimos a una de las performances más esperadas del festival LEM. Tres conciertos en el Centre Artesà Tradicionarius de Gràcia para inaugurar la edición de otoño.

PUBLICITAT

“Tres eran tres las hijas de Elena y ninguna fue buena”. Este antiguo refrán, no nos sirve para valorar la valía de una de las propuestas estelares del LEM 2025, pero si nos ayuda a nuestra crónica, si queremos reprochar, de algún modo, la profusión de una velada, a nuestro parecer, excesiva en cuanto a duración.

Sin ánimo de echar gaseosa al vino (aunque sea peleón), la oferta del festival LEM, en el marcado 17 de octubre, nos pareció poco adecuada. No hablamos de su calidad ni de la variada oferta, sino de tratar de engullir, en la misma contingencia, tres ofertas distintas pero que, en el fondo, ocupan un mismo espacio: el de la improvisación electrónica o derivados, incluyan también lo orgánico, que lo hubo, por supuesto.

Sabemos que, en ocasiones, es imposible separar las actuaciones por calendarios o el tipo de género presentado. De todos modos este desajuste o cierto exceso jugando con parecidas fórmulas, no ayudaron al éxito final del evento, el cansancio acabó por desbaratar una noche que pudo ser gloriosa.

Valerio Marras sorprendió con su álbum Albero en el LEM de 2022. Tres años después, el artista de Cerdeña, intentó repetir éxito con Pàthei Màthos, un nuevo trabajo inmersivo que contó con la colaboración, en imágenes, entre surrealistas y galácticas, de Claudio Spanu. Un primer plato, ciertamente gustoso, pero que acabó perdiendo interés poco a poco. Sea por los solos de guitarra, algo cargantes, o el excesivo uso del reverb (tendencia inevitable), este nuevo proyecto, en el que incluye tonos orientales, baladas armoniosas y un abusivo gusto por el amiguismo al rock sinfónico, no acabó de funcionar. La perfección, en el uso de aparatos, no se le niega, aunque sí la falta de espontaneidad y escasa alma orgánica. A este Sarram- A/V le quedan muchas horas de vuelo. Esperaremos nuevas noticias.

El compositor y bajista francopolaco Kasper T. Toeplitz, todo un referente de la música electrónica con carácter ruidista (nota de prensa), hacía diez años que no pisaba el escenario del LEM, su retorno no pudo ser más enjundioso. Este inquieto francotirador de resonancias turbadoras, quiso rendir homenaje a su querido amigo Víctor Nubla, con quien coincidió en tareas compositivas años atrás, a través de una pieza, de aproximadamente 60 de duración, titulada Les Nebuloses; su impacto fue grande. A Nubla le hubiese encantado.

Utilizando un extraño bajo con arco y tirando pistas llenas de fuerza y al mismo tiempo de armonías sugerentes, nuestro serio pero amable creador, estuvo a punto de reventar las paredes del local que retumbaron en más de una ocasión. Algún espectador salió de la sala porqué sus tímpanos no aguantaron el volumen. A otros, me incluyo, nos faltó un poco más para que se desencadenara la tormenta perfecta. Después de este aterrador segundo acto nos quedamos paralizados, costaría deglutir un tercero.

El colectivo DSM (DAS SYNTHETISCHE MISCHGEWEBE), nacido en el Berlín de 1980, se presentó con Guido Hübner, su último integrante. Costó adaptarse a esas sonoridades postindustriales tan características de este sensacional creador. Sin embargo la fluidez, sincronía y musicalidad con la que utilizó todos los aparatejos utilizables (cables y más cables en su mesa de trabajo) nos devolvieron a tierra; el apocalipsis ya había quedado un poco lejos. Un consejo, no prueben hacer experimentos de este tipo con cacharros eléctricos de su cocina, podrían salir malparados, para hacer estas cosas se necesita sabiduría. Si quieren probar llamen a Eli Gras que de esto sabe un rato.

El LEM  no tan solo consigue que disfruten sus acólitos, año tras año, también crea nuevos adeptos a su manera de entender la música y además proporciona nuevas amistades. No saben el placer que supuso para el gran Martí Farré (incansable colaborador del evento) y a un servidor poder estar charlando, durante más de dos horas, de un montón de temas con el músico alemán. Salió de todo, incluso jazz más convencional como el de John Coltrane o Sonny Rollins, no solo de experimentaciones vive nuestro talentoso y simpático artista. Un regalo tan sólo al alcance de festivales que creen en el encanto y saben acariciar (metafóricamente) a su fiel audiencia, más allá del mero fraude comercial. Enésimo agradecimiento a todo el colectivo.

LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Valerio Marras | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Valerio Marras | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Valerio Marras | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Valerio Marras | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Kasper T. Toeplitz | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Kasper T. Toeplitz | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Kasper T. Toeplitz | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Kasper T. Toeplitz | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Guido Hübner | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Guido Hübner | © Víctor Parreñ
LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño
Guido Hübner | © Víctor Parreñ

Autores de este artículo

Picture of Víctor Parreño

Víctor Parreño

Me levanto, bebo café, trabajo haciendo fotos (en eventos corporativos, de producto... depende del día), me echo una siesta, trabajo haciendo fotos (en conciertos, en festivales... depende de la noche), duermo. Repeat. Me gustan los loops.

PUBLICITAT

Continguts relacionats

La Femme. Foto © Víctor Parreño

La Femme: Máquina de baile

La formación francesa presentó en Barcelona su nuevo trabajo ‘Rock Machine’, en una actuación que destacó tanto en el acierto musical como escénico.

Lila Downs, Palau de la Música Catalana

Lila Downs: La muerte alegre

Lila Downs actúa por primera vez en el Voll-Damm Fest. Int. de Jazz de BCN, y lo hace para presentar su undécimo disco, ‘Salón, lágrimas y deseo’

Concierto de Chris Isaak en Barcelona. Foto © Òscar García

Chris Isaak: El gran gentleman

El superstar del rockabilly Chris Isaak era uno de los artistas más esperados de la 1ª edición del Alma Festival Jardins Pedralbes. Glamour, calidad y fiereza en el Poble Espanyol Barcelonés.

Concierto de Richard Thompson. Foto © Òscar García

Richard Thompson: Lección magistral

Coincidiendo con la Diada de Sant Jordi, el guitarrista y compositor
británico Richard Thompson ofreció uno de sus magistrales conciertos
acústicos como clausura del Blues & Ritmes 2022

Club de Nit

De la feina a casa i de casa a la feina… ha de haver-hi alguna cosa més. Ser del club et dona accés a:

Subscriu-te!

T’està agradant el que veus? Forma part de la comunitat musical de Barcelona