Concierto de Mammal Hands en Barcelona. Foto © Víctor Parreño
Mammal Hands. Foto © Víctor Parreño

Mammal Hands: La niebla susurrante

El trío británico, Mammal Hands, envolvió con su niebla al público de La Nau en su concierto del pasado viernes 26 de noviembre en Barcelona.

PUBLICITAT

Cuando llegué a La Nau, la sala estaba inmersa en una especie de nebulosa. Al empezar el concierto de Mammal Hands, el humo se intensificó y nos transportó a tierra norteñas, en que la niebla desdibuja el borde de los acantilados. El grupo británico empezó progresivo y susurrante con dos temas del disco Captured spirits. Luego, la niebla se evaporó y por fin pudimos ver con claridad a los tres músicos: Nick Smart al piano, Jesse Barrett a la percusión y Jordan Smart con sus tres saxofones.

Aurora boreal y otros paisajes

 

El grupo, formado en Norwich, una de las ciudades más remotas del este de Gran Bretaña, nos regaló el pasado viernes una música aislada de lo mainstream. Sus composiciones nos hicieron viajar, evocando paisajes e imágenes cautivadoras. El tema Boreal forest fue uno de los destacados de la noche y nos impresionó trasladándonos el espíritu de la naturaleza.

El acertado despliegue de luces, colores y humo de la sala reforzó la música paisajística del grupo. De hecho, al mezclarse morado y verde, pensé que aquello era probablemente lo más cerca que había estado nunca de presenciar una aurora boreal. Por unos momentos, olvidé que estaba en Barcelona y me dejé llevar por la belleza del norte de Europa.

El sonido romántico y melodramático del grupo me hizo reconectar con el libro de Emily Brontë, Cumbres borrascosas, un clásico de la literatura inglesa. De pronto, el símil me pareció revelador: ambos describen climas y entornos parecidos. Los solos de saxo y percusión, con fuerza y agitación, fueron otra de las cumbres de la noche. Y es que, a diferencia del sonido sereno de los discos, el directo nos ofreció experimentación y riesgo. Vimos unos músicos atrevidos y dispuestos a traspasar los propios límites de su lógica compositiva.

Horizontes difusos

 

Cuando caminamos sumergidos en la niebla, resulta francamente difícil distinguir límites y horizontes, ¿verdad? De igual manera, la niebla de Mammal Hands hace que sea complicado reconocer un único estilo. Y es que, en sus piezas, compuestas a partir de sesiones de improvisación, percibimos pinceladas de clásico-contemporáneo, jazz y folk. Además, muchas otras influencias del mundo (ritmos indios, minimalismo y jazz espiritual), que hacen que su sonido sea especialmente mágico. En la actuación del viernes, tuvimos la ocasión de presenciar al percusionista Jesse Barrett, alternando las baquetas, con las manos y unos exóticos ramitos de paja. Al pianista Nick Smart, por su parte, abriendo puntualmente la caja del piano y tocando las cuerdas directamente. Y, por último, al saxofonista Jordan Smart, combinando tres saxos de tamaños y registros diferentes.

La niebla de Mammal Hands será quizá etérea y difícil de delimitar, pero sin duda tiene textura y sonido propios. En el concierto de La Nau, los músicos nos lo demostraron, conduciéndonos por una especie de pentagrama infinito y armónico. Quiet Fire, una de las composiciones más antiguas y aclamadas del grupo, fue la encargada de darnos el último adiós. Con esa preciosa melodía, se despidieron efusivamente de nosotros y, entonces, la niebla se esfumó.

Concierto de Mammal Hands en Barcelona. Foto © Víctor Parreño
Mammal Hands | © Víctor Parreño
Concierto de Mammal Hands en Barcelona. Foto © Víctor Parreño
Jordan Smart, Mammal Hands | © Víctor Parreño
Mammal Hands. Foto © Víctor Parreño
Nick Smart, Mammal Hands | © Víctor Parreño
Mammal Hands. Foto © Víctor Parreño
Jesse Barrett, Mammal Hands | © Víctor Parreño
Concierto de Mammal Hands en Barcelona. Foto © Víctor Parreño
Jesse Barrett, Mammal Hands | © Víctor Parreño
Mammal Hands. Foto © Víctor Parreño
Nick Smart, Mammal Hands | © Víctor Parreño
Mammal Hands. Foto © Víctor Parreño
Jordan Smart, Mammal Hands | © Víctor Parreño
Concierto de Mammal Hands en Barcelona. Foto © Víctor Parreño
Mammal Hands | © Víctor Parreño

Autores de este artículo

Picture of Víctor Parreño

Víctor Parreño

Me levanto, bebo café, trabajo haciendo fotos (en eventos corporativos, de producto... depende del día), me echo una siesta, trabajo haciendo fotos (en conciertos, en festivales... depende de la noche), duermo. Repeat. Me gustan los loops.

PUBLICITAT

Continguts relacionats

Say It Loud en Paral·lel 62. Foto © Miguel López Mallach

Say It Loud: Sabrosas negritudes

Los sonidos negroides del Say It Loud se trasladaron este año a la sala Paral·lel 62. Asistimos a los conciertos del viernes 21 de octubre.

Junco y Mimbre. © Víctor Parreño

Junco y Mimbre: Grata sorpresa

El quintet de Vic Junco y Mimbre van actuar al pati de l’Antiga fàbrica d’Estrella Damm pel Cruïlla XXS. Amb poc més d’un any de vida, la banda ens va presentar ‘Or a la llera’, el seu EP recentment sortit del forn, i el seu àlbum debut ‘Junco y Mimbre’, publicats amb Hidden Track Records.

Concert de Navet a La Nau. Foto © Marina Tomàs

Navet: Un concert intimista i proper

Navet, el nou projecte de Salva i Christian Rey, va presentar el seu primer disc ‘Tot el que no sé de nosaltres’ en concert el dijous passat a La Nau de Barcelona dins del marc del Curtcircuit.

LEM 2025. FOTO © Víctor Parreño

LEM Festival 2025: Siempre cautivando

Asistimos a una de las performances más esperadas del festival LEM. Tres conciertos en el Centre Artesà Tradicionarius de Gràcia para inaugurar la edición de otoño.

Club de Nit

De la feina a casa i de casa a la feina… ha de haver-hi alguna cosa més. Ser del club et dona accés a:

Subscriu-te!

T’està agradant el que veus? Forma part de la comunitat musical de Barcelona